Over Gerrit

Rond 2001 volgde Gerrit zijn eerste beeldhouwles. Liefde op het eerste gezicht was het niet: hij vond het vooral stoffig en de steen leek aanvankelijk maar weinig van plan te zijn om te doen wat hij wilde. Toch ging hij door. Niet veel later had hij zijn eigen atelier en werd beeldhouwen een belangrijk onderdeel van zijn leven.

In Bergen, waar Gerrit met zijn vrouw Tonny woonde, vond hij een omgeving die bij hem paste. De zee, de duinen en het kunstenaarsleven van het dorp vormden een voortdurende bron van inspiratie. Hij exposeerde regelmatig, onder andere tijdens de Kunst10daagse in Bergen, en bouwde in de loop der jaren een eigen kring van bezoekers en bewonderaars op.

Meer dan twintig jaar werkte Gerrit met steen: albast, serpentijn, graniet, opaal, speksteen en andere materialen. Hij liet zich leiden door de steen zelf. Een lijn, kleur of natuurlijke ronding kon het begin zijn van een nieuw beeld.

Zijn voorkeur lag bij het abstracte. Vormen waarin niet alles wordt uitgelegd en waarin iedere kijker iets anders kan ontdekken. Toch ontstonden er ook vogels, vlinders, menselijke figuren en verwijzingen naar muziek, de zee en de klassieke oudheid. Ellipsen, openingen, eivormen en vloeiende lijnen keren regelmatig terug in zijn werk.

Zijn grootste beeld, Aphrodite, maakte Gerrit in 2011. De 1,74 meter hoge godin van liefde en schoonheid kostte hem maanden werk en groeide langzaam uit een groot blok Keniaanse speksteen. Het beeld typeert de manier waarop Gerrit werkte: geduldig en precies, streven naar perfectie, en altijd met respect voor wat de steen zelf te bieden had.

De beelden op deze website vertellen samen het verhaal van ruim vijfentwintig jaar beeldhouwen. Maar minstens zo belangrijk zijn de verhalen eromheen: waar een beeld ontstond, waarom het een bepaalde naam kreeg en welke herinneringen eraan verbonden zijn.

Want een steen is voor Gerrit nooit alleen een steen gebleven.

Gerrit maakte zijn laatste twee beelden in 2024, in de periode na de laatste 3-daagse tentoonstelling. In september 2025 is hij verhuisd naar een huis voor mensen met Alzheimer.